Xavier Dolan'ın yazıp yönettiği ve 2014 yapımı Mommy, Kanada dram sinemasının en çarpıcı örneklerinden biridir. Film, kocasının ölümünden sonra oğlu Steve'i tek başına büyütmeye çalışan Diane 'Die' Després'in (Anne Dorval) mücadelesini konu alır. Steve (Antoine-Olivier Pilon), dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun yanı sıra şiddet eğilimleri olan, kontrol edilmesi zor bir gençtir. Die, oğlunun özel bir okuldan atılmasının ardından onunla yalnız yaşamaya başlar ve bu süreçte her ikisi de zorlu bir psikolojik savaş verir. Hayatlarına giren gizemli komşu Kyla (Suzanne Clément) ise, sessiz ve çekingen görüntüsünün altında, bu parçalanmış aile için beklenmedik bir destek ve umut ışığı olur.

Anne Dorval, oğluna olan sınırsız sevgisi ile onun davranışları karşısındaki çaresizliği arasında gidip gelen Diane karakterini muazzam bir içtenlikle canlandırıyor. Antoine-Olivier Pilon ise, Steve'in patlayıcı enerjisini ve savunmasızlığını öyle bir yansıtıyor ki, izleyiciyi karakterle hem empati kurmaya hem de ondan korkmaya zorluyor. Suzanne Clément'in sessiz ve kırılgan Kyla'sı ise filmin duygusal dinamiğini dengeleyen, unutulmaz bir performans.

Xavier Dolan, Mommy'de sadece güçlü bir hikaye anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda benzersiz bir görsel dil de yaratıyor. Filmin en dikkat çeken özelliği, alışılmadık 1:1 (kare) en-boy oranıdır. Bu tercih, karakterlerin içinde sıkışıp kaldıkları duygusal ve fiziksel dünyayı metaforik olarak yansıtır. Müzik seçimleri ve sahnelerin ritmi de Dolan'ın karakterlerin iç dünyalarını aktarmadaki ustalığını gösterir. Mommy, anne-oğul ilişkisinin karmaşıklığını, toplumun 'farklı' bireylere bakışını, umudu ve yıkılışı son derece samimi ve sert bir dille ele alıyor. İzleyiciyi derinden sarsan ve üzerine uzun uzun düşündüren bu film, güçlü oyunculuklar ve yönetmenlikle desteklenen unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor.