Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice Şehirlerde), Yeni Alman Sineması'nın en önemli ve etkileyici yol filmlerinden biridir. Film, Amerika'da bir gazetecilik görevi için bulunan ve yazma krizi yaşayan Alman gazeteci Philip Winter'ın (Rüdiger Vogler) hikayesini anlatır. New York'ta, tesadüfen tanıştığı bir kadın, dokuz yaşındaki kızı Alice'i (Yella Rottländer) birkaç günlüğüne ona emanet eder. Ancak kadın geri dönmeyince, Philip ve Alice birlikte, Alice'in büyükannesini bulmak umuduyla Almanya'ya doğru bir yolculuğa çıkarlar.

Film, geleneksel bir macera anlatısından ziyade, iki yabancı arasında gelişen naif ve samimi ilişkiye odaklanır. Rüdiger Vogler'in kaygılı ve içe dönük performansı ile Yella Rottländer'ın doğal ve inandırıcı oyunculuğu, karakterler arasındaki bağı son derece gerçekçi kılar. Wenders'in minimalist yönetmenliği, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek, yalnızlık, yabancılaşma ve aidiyet arayışı gibi temaları güçlü bir şekilde yansıtır. Karakterlerin iç dünyaları, diyaloglardan çok, yolculuklarının ve sessiz anlarının görsel şiirselliğiyle aktarılır.

'Akıcı bir hikaye anlatımından çok, bir ruh halinin portresi' olarak da tanımlanabilecek film, izleyiciyi sakin ve düşündürücü bir tempoya davet eder. Wenders, Amerikan ve Avrupa kültürlerine dair gözlemlerini, karakterlerin kişisel arayışlarıyla harmanlar. Film, bir çocuk ve bir yetişkinin birbirlerinden öğrendikleri, beklenmedik bir dostluk öyküsüdür. Sinema tarihindeki en unutulmaz yol filmlerinden biri olan 'Alice in the Cities', samimiyeti, görsel zarafeti ve evrensel duygusal derinliği ile mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Modern hayatın karmaşası içinde insanı insan yapan basit bağları hatırlatır.